Këtu fshihet tërë tragjedia e jetës. Asnjë fjali e gjatë nuk e përshkruan më mirë ndjesinë e kalueshmërisë.
Por çfarë i bën këto poezi kaq të veçanta? Dhe pse forma "e shkurtër" shpesh arrin aty ku tekstet e gjata dështojnë?
Years passed. Artan grew older. One winter, he closed the shop for good. He sent letters to everyone who had ever left a poem, inviting them to a final reading. They came—old lovers, widowed grandmothers, soldiers, artists, a teenage boy who had written his first heartbreak. The town’s small cultural center filled with strangers connected by fragments of verse. poezi lirike te shkurtra
është mjeshtër i kësaj forme. Poezia e tij "Ylli" është vetëm disa rreshta, por tregon një kozmos:
Mos i tregoni të gjitha. Lëreni lexuesin të hamendësojë. Një poezi e shkurtër duhet të jetë si një fotografi me fokus të butë: ajo tregon mjaftueshëm për të ngjallur emocion, por lë peizazhin për t’u plotësuar nga imagjinata. Këtu fshihet tërë tragjedia e jetës
That night, Artan did not read a long lecture or a famous sonnet. He read only the short lyric poems. One by one. Like small mirrors held up to small, honest truths. When he finished, he placed the notebook on a table and said:
Mjeshtri i papërsëritshëm i lirikës kozmike dhe erotike. Poezitë e tij të shkurtra janë si bizhuteri gjuhësore ku ndërthuret drita me vdekjen. Dhe pse forma "e shkurtër" shpesh arrin aty
Meditime mbi kalueshmërinë e jetës dhe gjurmët që lëmë pas.
"Në gjirin e natës, Një zë i ëmbël këncon. Një dashuri e fortë, Në zemër më përkëdheln."
Every morning, before opening the shop, Artan would read one. Today’s was:
Poezia lirike lulëzon nga paradoksi. Kombinoni dy gjëra të papajtueshme: