Isang mahirap, mahiyain, at tahimik na mag-aaral na naging biktima ng panunukso dahil sa kanyang luma at kupas na damit.
Si Rosa ay isang tahimik, mahiyain, at napakabait na bata. Ngunit ang una nang napansin ng lahat ay ang kanyang damit—isang luma, kupas na, at halos sira-sirang pulang bestidang may mga punit at tahi-tahi. Hindi tulad ng ibang bata sa baryo na may maayos at bagong damit, si Rosa ay laging iyon at iyon ang suot araw-araw. Buod Ng Kwentong Sandaang Damit Akda Ni Fanny R Garcia
Napagtanto ni Lina na . Hindi niya sinabi na may sandaang tunay na damit, kundi sandaang iginuhit na damit—ang kany mga pangarap. Sa pamamagitan ng mga guhit na ito, ipinakita ni Rosa na hindi sukatan ng pagkatao ang damit na panlabas, kundi ang nilalaman ng puso at isipan. Isang mahirap, mahiyain, at tahimik na mag-aaral na
Bago tayo pumunta sa buod, mahalagang unawain ang pinagmumulan ng kwento. Ang "Sandaang Damit" ay naglalarawan ng isang tipikal na pamilyang Pilipino na nabubuhay sa hirap ngunit may pag-asa. Ang setting ay nagaganap sa isang karaniwang komunidad o barangay kung saan kitang-kita ang agwat ng mayaman at mahirap. Hindi tulad ng ibang bata sa baryo na
Isang makabagbag-damdaming kuwento ang “Sandaang Damit” na dapat basahin, unawain, at isapuso ng bawat mag-aaral, guro, at magulang. Sapagkat sa huli, ang tunay na ganda ay hindi nasusukat sa damit na panlabas, kundi sa mga damit na ating tinahi mula sa ating mga pangarap—maging ito man ay gawa sa tela o sa gunting at karton lamang.
Dahil sa labis na hiya at pagnanais na matanggap ng kaniyang mga kaklase, isang araw ay nagsinungaling ang bata. Ipinagmalaki niya na sa kanilang bahay ay mayroon siyang na nakasabit sa kaniyang aparador—mga damit na gawa sa seda, pelus, at may iba’t ibang disenyo.
Isang umaga, napansin ni Lina na tahimik ang bahay ni Rosa. Walang usok sa kanilang kusina, nakasara ang mga bintana. Nang siyasatin nila, bakante na ang bahay. Umalis na pala ang pamilya ni Rosa nang hindi nagpapaalam sa sinuman.